Jennifer Decker

Jennifer Decker, 28 Aralık 1982’de Paris’te dünyaya gelmiş bir Fransız oyuncudur. Uluslararası ölçekte özellikle 2006 tarihli Amerikan filmi *Flyboys*’ta canlandırdığı Lucienne karakteriyle öne çıkar. Film çalışmalarının 18 yapımlık genişliğine rağmen, kariyerindeki 15 yapım daha fazla bilinir ve oyunculuğunun farklı mecralara yayılan yönünü gösterir. Oyunculuğa erken yaşta tiyatro sahnesinde adım atar. On sekiz yaşındayken yönetmen Irina Brook tarafından fark edilir ve Shakespeare’in *Romeo and Juliet* adlı oyunundaki Juliet rolü için seçilir. Paris’teki Théâtre national de Chaillot’ta sergilenen başarı dolu gösterimlerin ardından oyun, yalnızca Fransa içinde değil; uzun aylar boyunca yurtdışına da uzanan bir turneyle izleyiciyle buluşur. Bu dönem, Decker’ın sahnede ritim, duygu yoğunluğu ve anlatımı aynı anda taşıyabildiğini kanıtladığı basamaklardan biri olur. Sıradaki işlerinde, Steve Suissa’nın *Cavale* (Love on the Run) yapımında aşkın peşinden koşan, bir yandan da kaçış halinde olan genç bir ergen için kurulan karakterin başrolünü üstlenir. Bu rol, onun hem enerji hem de kırılganlık arasında gidip gelen oyunculuk aralığını görünür kılar. Aynı çizgide, Commedia dell’arte geleneği içinde sahne performanslarının çeşitliliğini geliştirmeyi sürdürür; karakterlere yaklaşımını gelenekten besleyerek daha farklı tonları deneyimleme fırsatı bulur. Sonrasında sinematografiye duyduğu ilgi giderek belirginleşir. Steve Suissa’nın “L’Amour Dangereux” adlı (Trop Plain D’amour ve *Cavale* adlarıyla da anılan) işinde, Nicolas Cazalé ile birlikte rol alır. Decker burada Noémie’yi canlandırır: Simon ile birlikte hayatın hızlı temposuna kapılmış, koşarken büyüyen bir gencin sürükleyici hikâyesinde yer alan genç bir ergen. Bu yapım, onun yalnızca tiyatrodaki güçlü varlığını değil, kamera karşısındaki anlatım gücünü de destekleyen bir dönüm noktası olur. Decker, her ne kadar daha çok uzun metrajlı filmlere odaklansa da kısa filmlere de ilgi duyar. Bu ilginin bir yansıması olarak, Pierre Bernier’ın *Jeux de Haute Société* (2003) adlı kısa filminde Madame Blanche rolüyle görünür. Ardından Fransız dizilerindeki ilk izlerini, saygın *Une Femme d’Honneur* serisi üzerinden 2005 yılında somutlaştırır: “Les Liens du Sang” bölümünde Laëtitia Cervantes karakterini canlandırır. Yoğunluğu yüksek, dikkat çekici ve merak uyandıran bir kişilik olarak tanımlanan bu rol, onun televizyon anlatısında da etkili bir sahne kurabildiğini gösterir. Jennifer Decker’in kariyerinde özellikle 2006 yılı yoğun bir üretimle geçer; toplamda dört film çalışmasına dahil olur. Yılın başında İsviçre yapımı *Jeune Homme* gelir: burada Elodie Dumoulin’i oynar. Genç bir sanatçı olan Elodie’nin çizim derslerine devam ederken lead karakterle karşılaşması üzerine kurulu hikâyede Sebastian’ı Matthias Schoch canlandırır. Sebastian, Fransa’da okumak üzere yurtdışından yeni transfer olmuş bir öğrencidir ve tesadüfen Elodie’nin ailesinin olduğu Fransız ailenin yanında kalır. Ardından Decker, Ilan Duran Cohen’in yönettiği ve Anna Mouglalis’in yer aldığı *Les Amants Du Flore* adlı beğenilen filmde Marina rolünü üstlenir. Marina, hassas bir öğrencidir; başlangıçta öğretmenine —Simone de Beauvoir’a— duyduğu duygularla şekillenir, ancak zamanla kalbini başka birine yöneltir. Hikâye bu noktadan sonra, ikinci dünya savaşının sonuçlarının yol açtığı trajedi nedeniyle hayatını kaybeden bir sevgili temasına uzanır. Aynı yıl, Paris’te tatil yaptığı sırada Tony Bill tarafından keşfedilir ve kısa sürede James Franco ile Jean Reno’nun karşısında Lucienne rolü için kadroya alınır. Bu casting, onun uzun metrajlı film oyuncusu olarak ilk büyük çıkışının kapısını aralar; performansı eleştirmenlerin dikkatini çekerken uluslararası izleyici kitlesinin de ilgisini kazanmasına yol açar. Decker, 2006’da bir kez daha Fransa’ya dönerek, Jeanne Poisson’un —la Pompadour’un— yaşamını merkeze alan bir televizyon filminde yer alır. *Jeanne Poisson, Marquise de Pompadour* (2006) başlıklı yapımda Decker, Jeanne Poisson’un kocasının en yakın dostunun eşi olan La Dauphine’yi canlandırır. Böylece daha önce yoğunlaştığı genç karakterlerden farklı olarak, bu kez daha olgun bir figür üzerinden oyun kurar ve karakter seçimleriyle çeşitliliğini bir kez daha ortaya koyar.