Charles Manson

Charles Milles Manson, 12 Kasım 1934’te Cincinnati, Ohio’da dünyaya geldi. 1960’ların sonlarında Kaliforniya merkezli “Manson Ailesi” olarak anılan tarikatın lideri hâline geldi. 1969’un Temmuz ve Ağustos aylarında, tarikat mensuplarının dört farklı mekânda işlediği ve toplamda dokuz cinayeti kapsayan bir dizi vahşet yaşandı. Manson, 1971 yılında birinci derece cinayet ile cinayete teşebbüse yönelik komplo suçlarından mahkûm edildi; bu mahkûmiyet, yedi kişinin ölümünü kapsıyordu ve aralarında film oyuncusu Sharon Tate’in de bulunduğu isimler davanın odağındaydı. Savcılık makamı, Manson’un cinayetleri bizzat emretmediğini belirtmesine rağmen, onun ideolojisinin cinayetleri mümkün kılan “açık” bir komplonun parçası olduğunu ileri sürdü. Cinayetler öncesinde Manson, yaşamının yarısından fazlasını ceza infaz kurumlarında geçirerek zamanın önemli bir bölümünü hüküm giyme ve tutukluluk döngüsü içinde geçirmişti. Manson’un tarikatını büyütürken kendisini yalnızca karanlık bir figür olarak değil, aynı zamanda Los Angeles müzik çevresinin kıyısında kalan bir şarkı yazarı ve icracı olarak da göstermeye çalıştığı anlatılır. Los Angeles müzik endüstrisinin dış çeperinde tutunmaya çalışırken, Beach Boys’un üyesi Dennis Wilson ile kurduğu “şans eseri” bağlantı onun yolunu belirledi; Wilson, Manson’u plak yapımcısı Terry Melcher ile tanıştırdı. 1968’de Beach Boys, Manson’un “Cease to Exist” adlı şarkısını kayda aldı; ancak bu kayıt, single B-yüzü olarak piyasaya çıkan “Never Learn Not to Love” adıyla yeniden adlandırıldı ve Manson’a herhangi bir eser kredisi verilmedi. Sonrasında Manson, Melcher üzerinden bir plak şirketiyle sözleşme elde etmeye yöneldi; fakat bu girişimi sonuçsuz kaldı. Manson’un yalnızca müziğe değil, dönemin popüler kültürüne ve özellikle de Beatles’a ilgisine de sık sık değinildi; hatta 1968’de yayımlanan, kendi adını taşıyan Beatles albümü hakkında konuşmayı sevdiği aktarılır. Los Angeles County Bölge Savcılığı’nın baş savcılarından Vincent Bugliosi’ye göre Manson, Beatles şarkı sözlerine ilişkin kendi yorumunun kendisini yönlendirdiğini düşündü ve yaklaşan bir kıyamet sonrası/apsapokaliptik nitelikli ırklar arası yok edici çatışmayı anlatmak için “Helter Skelter” terimini benimsedi. Dava sürecinde Bugliosi, Manson’un böyle bir ırksal savaşın fitilini ateşlemeyi hedeflediğini savundu; buna karşın Manson ve onunla birlikte anılan bazı kişiler bu iddiayı reddetti ya da bu yorumun doğru olmadığını ileri sürdü. Öte yandan döneme ait röportajlar ve duruşma tanıklarının anlattıkları, Tate–LaBianca cinayetlerini başka birinin işlediği suçların “taklidi” niteliğinde, Manson’un yakınında yer alan ve arkadaşı olarak anılan Bobby Beausoleil’i aklama amacını taşıyan girişimler olarak yorumladı. Manson ise herhangi birine cinayet işleme yönünde emir verdiğini kesin biçimde reddetti; yani kimseyi öldürmeye yönelttiği iddiasının kendisine ait olmadığını söyledi. Zamanla Manson’un şöhreti, akıl sağlığı tartışmalarıyla, şiddetle ve gotik/ürpertici yönü öne çıkan bir “korku ve dehşet” imgesine dönüşerek popüler kültürü etkiler hâle geldi. Yazıp icra ettiği şarkıların kayıtları ise hapislik sürecinden önce ve sonra ticari olarak yayımlanmaya devam etti; bu yayımların başlangıcı olarak “Lie: The Love and Terror Cult” (1970) gösterilir. Manson cezaevine girdikten sonra da farklı müzisyenlerin onun yazdığı ya da seslendirdiği bazı şarkıları yorumlayarak yeniden gündeme getirdiği belirtilir. Manson’un hukuki süreci de dikkat çekici biçimde ilerledi: 1971’de ölüm cezasına çarptırılmış olmasına rağmen, 1972’de Kaliforniya Yüksek Mahkemesi’nin eyaletteki ölüm cezasına ilişkin yasal düzenlemeyi geçersiz saymasıyla cezası değiştirildi; böylece cezası, şartlı salıverilme ihtimali bulunan müebbet hapse çevrildi. Hayatının geri kalan bölümünde Kaliforniya Eyalet Hapishanesi Corcoran’da hüküm sürerek ceza sürecini burada tamamladı ve 2017’nin sonlarına doğru, 83 yaşındayken yaşamını yitirdi. Charles Manson’un adı, ayrıca “My Grandfather Charles Manson” adlı yapımla da anılır.