David Berkowitz

David Berkowitz, 1 Haziran 1953 tarihinde Brooklyn, New York’ta dünyaya geldi. Doğum adı Richard David Falco’ydu. Annesi Joseph Klineman adında, evli olduğu belirtilen bir emlak danışmanıyla yaşadığı ilişki nedeniyle evlilik dışı bir süreçle onu hayata getirdi; bu dönemde babası Tony Falco, birkaç yıl önce evi terk etmişti. Anne, çocuğunu Nathan ve Pearl Berkowitz’e evlatlık verilmek üzere teslim etti; ailesinin verdiği isimle David Berkowitz Chicago olarak anılmaya başladı. Berkowitz’in doğum annesi tarafından reddedilmesi, özellikle kadınlar söz konusu olduğunda kendini yetersiz görmesine yol açan güçlü bir aşağılık duygusunu besledi. Sonraki yıllarda bir postacı olarak çalıştı; ayrıca bir güvenlik görevlisi olarak da görev aldı. 1974’te ise zihninde duyduğunu söylediği seslerin onu yönlendirdiğini, bu seslerin kendisine öldürmesi gerektiğini söylediğini aktardı. 1974’ten sonra “duyduğunu” belirttiği seslerin etkisiyle giderek karanlık bir plana sürüklendi. Berkowitz, bu yönlendirmeleri komşusu Sam Carr’a ait olduğu öne sürülen siyah bir Labrador’un geceleri çıkardığı havlamaya bağlamaya başladı; ona göre köpeğin sesleri uyumasını engelliyordu. Bu nedenle Carr’a nefret içerikli mektuplar göndermeye yöneldi ve Nisan 1977’de köpeği vurarak yaraladı. Öte yandan cinayet sürecinin resmi ilk adımı 29 Temmuz 1976 olarak kayda geçti. Berkowitz’in saldırı biçimi belirli bir düzene sahipti: Gece geç saatlerde kimsenin dikkatini çekmeyen, savunmasız kişilere yaklaşarak elini kahverengi bir kâğıt torbanın içinden çıkardığı silaha uzatıyor ve yakın mesafeden, doğrudan ateş ediyordu. Kurbanlarının önemli bir bölümü, gece geç saatlerde parklarda ya da arabalarında baş başa kalan çiftlerden oluştu; yerel yetkililer de cinayetler artıp tırmandıkça insanların gece geç vakitlerde dışarıda kalmaması konusunda uyarılarda bulundu. Kadın kurbanların daha çok esmer ve uzun saçlı olması, New York’un bazı kesimlerinde büyük bir paniğin yayılmasına neden oldu; kadınlar hedef alınmamak için saçlarını açmaya yöneldi ve uzunluğu kısaltarak görünümünü değiştirdi. Saldırılarda kullanılan silahın .44 kalibre Bulldog tabanca olduğu anlaşıldı; bu ayrıntı basının ilk lakabı olan “.44 Caliber Killer” ifadesini güçlendirdi. Suçların yoğunlaştığı bölgeler Bronx ve Queens olsa da şehrin farklı yerlerine yayılan bir korku iklimi oluştu. Olaylar büyüyünce dava için “Operation Omega” adı verilen bir polis görev gücü kuruldu. İncelemeler sırasında kurbanlardan birinin aracının içinde bir mektuba rastlandı: Mektuplardan biri Yüzbaşı Joseph Borelli’ye, diğeri ise NY basınından köşe yazarı Jimmy Breslin’e hitaben yazılmıştı (1 Haziran 1977). Katilin kendisini “Sam’s” diye tanımlamasıyla, basın yeni bir isim benimsedi; böylece “Son of Sam” lakabı kamuoyuna yerleşti. “Son of Sam” imzasıyla gerçekleştirilen son saldırı 31 Temmuz 1977’de yaşandı. Bir tanık, olay mahallinin yakınında genç bir adamın (Berkowitz’in kendisi olduğu belirtilerek) suçun ardından ceketi altına bir şey gizleyip ayrıldığını görmüştü; ayrıca park ettiği sarı bir Ford Galaxie’nin bir yangın musluğunu kapattığı gerekçesiyle kesilmiş bir otopark cezasını yerinden aldığını da fark etmişti. Polis, bu bölgede kesilen cezaları takip ederek Berkowitz’in Yonkers’taki adresine ulaştı. Aracının içinde dolu bir .44 olduğu görüldü; ekip bekleyip Berkowitz araca yöneldiğinde onu yakaladı. Berkowitz, herhangi bir direnç göstermeden teslim oldu ve “Son of Sam” olduğunu itiraf etti. Hakkında paranoid şizofreni tanısı konmuş olsa da mahkemede yargılanmasına temel olacak biçimde akıl sağlığı yönünden yeterli kabul edildi. Son olarak 23 Ağustos 1977 tarihinde, altı ayrı müebbet hapis cezasına çarptırıldı; bu süreç, daha sonra “Bir Katilin İfadeleri: David Berkowitz” gibi yapımlarda onun hikâyesinin farklı yönleriyle ele alınmasına da zemin hazırladı.