Julien Clerc

Paul-Alain Auguste Leclerc, sahne adıyla Julien Clerc olarak bilinir; 4 Ekim 1947’de Paris’te doğmuştur. Müzik yolculuğu, Paris’in 19. bölgesinde şekillenir: babası Paul Leclerc’in evindeki klasik müzik ortamı onun kulağını daha baştan eğitirken, annesi Évelyne Merlot onu Georges Brassens ve Edith Piaf gibi isimlerin şarkılarıyla tanıştırır. Altı yaşında piyano öğrenmeye başlayan Clerc, on üç yaşına geldiğinde radyo üzerinden duyduklarını kendi başına ezberleyip çalmaya başlar; bu erken dönem, ilerideki besteci ve yorumcu kimliğinin temelini oluşturur. Eğitim yıllarında, ortaöğretim ve üniversite dönemi boyunca iki önemli söz yazarıyla Maurice Vallet ve Etienne Roda-Gil ile tanışır; birlikte çalışmaya dönük bu çevre, onun ilk şarkılarını bestelemeye başlamasında belirleyici olur. Julien Clerc’in adını da bu yükseliş dönemi belirler: Pathé Marconi ile imzaladığı sözleşme sonrasında adını Julien Clerc olarak değiştirir ve Mayıs 1968’de ilk albümünü yayımlar. Bu çıkış, dönemin ruhunu yakalayan “La cavalerie”nin (1968) yaygınlaşmasıyla büyük bir görünürlük kazanır; şarkı, Fransız gençliğinin içinde büyüttüğü başkaldırılı enerjiyi taşıdığı için bir tür dönüm noktası ve marş etkisi yaratır. Clerc’in sonraki yıllarda tanınan şarkıları arasında “Ce n’est rien” (1971), “Si on chantait” (1972), “Ma préférence” (1978), “Femmes... Je vous aime” (1982), “Mélissa” (1984), “Hélène” (1987) ve “Fais-moi une place” (1990) gibi eserler özellikle öne çıkar. İlk albümünün başarısı yalnızca dinleyiciyle sınırlı kalmaz; çalışma Académie Charles Cros Record Award’ı kazanır. 1969’da, sahneye ilk kez Olympia’da çıkarak Gilbert Becaud’un konserini açar; yalnızca bir yıldır bu sahnelerin içinde olmasına rağmen performansı büyük bir beğeniyle karşılanır. Bu ilgi, Clerc’in Olympia’ya daha sonra bir dizi konser için sık sık geri dönmesini sağlar. Mayıs 1969’dan Şubat 1970’e uzanan süreçte, oldukça ses getiren müzikali Hair’ın Paris’teki temsilinde rol alır; bu deneyim, onun kariyer profilini daha da güçlendirir. Henüz 24 yaşını doldurmadan Clerc, dönemin önemli yıldızlarından biri hâline gelir; pek çok hit kaydetmiştir ve bu parçaların çoğu yurt dışına da ulaşıp başka dillerde uyarlanarak farklı ülkelerde dağıtılır. 1979’da ise iki ayrı ortak prodüksiyonla yeniden gündeme gelir: çocuklara yönelik “Emilie Jolie” adlı müzikale ait başlık şarkısını seslendirir ve “36 Front Populaire” adlı, çalkantılı bir tarihsel dönemi konu alan çift albümlük müzikal projesinde yer alır. Zamanla repertuvarı yalnızca kendi bestelerinden ibaret olmaz; Brassens’in “Comme Hier”i ve Edith Piaf’ın “L’hymne à l’amour”u gibi klasik Fransız şarkılarına uzanır. Şarkılarını sahnede farklı kıtalara taşır; Afrika’da, Amerika kıtasında ve Avrupa’da konserler verir. Ocak 1999’da Théâtre des Champs-Elysées sahnesinde, yıllardır dinleyicisine daha çok rock/pop estetiğiyle hitap ettiği gösterilerden belirgin biçimde farklılaşan bir çizgiye geçerek unplugged akustik bir set sunar. 2000 yılında ise pek çok sanatçının birlikte sahne aldığı yardım konserlerine katılır; burada kış mevsiminde gıda yardımına dayanan bir hayır kurumu olan Restaurants du Coeur için performans verir. 2003’te, Fransızca yorumla yeniden ele aldığı klasik Amerikan “standards”larından oluşan yeni bir albüm kaydeder. Aynı yıl, insanı değerlere bakan çalışmalarının bir uzantısı olarak Kasım 2003’te Paris’te düzenlenen bir törenle UNHCR İyi Niyet Elçisi olarak adlandırılır; bu görevin arkasında, mültecilere yönelik çeşitli iyilik projeleri için yaklaşık iki yıla yayılan çalışmaların birikimi vardır. Mart 2004’te Çad’da mültecilerle ve yardım çalışanlarıyla ilk saha misyonuna çıkar; bu görev Envoyé spécial tarafından belgelendirilir ve Nisan 2004’te Fransa’daki ulusal bir televizyon kanalında yayımlanır. Julien Clerc’in özel yaşamında da aile kurma biçimi birkaç farklı bağ üzerinden anılır: Fransız oyuncu Miou-Miou ile Angèle (evlat edinilmiş) ve Jeanne Herry adlı iki kızı vardır. Daha sonra o dönemki eşi Virginie Coupérie ile Vanille adlı kızı ve Barnabé adlı bir oğlu dünyaya gelir. 2012 yılında Hélène Grémillon ile evlenen Clerc’in bu birliktelikten de Léonard adlı bir oğlu olur; toplamda beş çocuğu vardır.