Vincent Perez

Vincent Pérez (Vicente Pérez), 10 Haziran 1964’te İsviçre’nin Vaud kantonuna bağlı Lausanne’da dünyaya geldi. İspanyol kökenli bir babanın ve Alman kökenli bir annenin çocuğu olan Pérez, çocukluğunun önemli bir bölümünü Penthaz’ta, ardından yine Vaud’da bulunan Cheseaux’da geçirdi. Fotoğrafçılık eğitimini Vevey’deki Center Doret’te tamamladıktan sonra drama alanına yöneldi; eğitimini Cenevre’de aldı ve ardından Conservatoire ile Amandiers de Nanterre’deki okulda çalışmalarını sürdürdü. Kariyerinin erken döneminde César törenleriyle de anılan Pérez; 1991’de 16. César töreninde görülürken, sinemaya ilk adımlarını çok daha önce atmıştı: 1985’te “Nuit de l’Ennemi” olarak bilinen “Guardian of the Night” filminde başladığında hâlâ öğrenci konumundaydı. Uluslararası ölçekte adının belirgin biçimde öne çıkması ise 1990’da, Cyrano de Bergerac’la gerçekleşti; bu performansı sayesinde César’daki “en iyi erkek umut” kategorisine aday gösterildi. Ardından 1991’de Indochina’da yer aldı; film, yabancı dilde en iyi film dalında Oscar’ı kazanırken Pérez de bu dönemdeki yükselişini daha da sağlamlaştırdı. Aynı yıl Prix Jean-Gabin’i kazanması, onun Fransız sinemasındaki yerini pekiştirdi. O tarihten sonra Pérez, La Reine Margot ve Fanfan gibi yapımlarda romantik âşık rollerine uzanarak Fransız sinemasının önemli isimleriyle aynı projelerde çalışmanın kapısını araladı. Avrupa ve Amerika’da toplamda yaklaşık otuz filmde karakterlere hayat verdi; bu geniş filmografisi, farklı anlatıların içinde konumlanabildiğini gösterdi. 1998’de Hunchback’teki (o dönemde “Notre-Dame de Paris” olarak anılan) yorumu ve bir sonraki yıl Those who love me will take the train’deki performansıyla César’da “yardımcı rolde en iyi erkek oyuncu” dalında kez kez anıldı. 1992’de, kısa film alanındaki ilk yönetmenlik denemesi olan “L’échange”i çekti; Cannes’ta kısa filmler için Jüri Ödülü’ne aday gösterildi. 1999’da yeniden yönetmenlik kameralarının arkasına döndü ve Cannes’ta da anılan “Rien dire”yi gerçekleştirdi. 2002’de ise ilk uzun metraj çalışması Peau d’Ange’yi yaptı; bu projede ortak senarist olarak da yer aldı. Pérez ayrıca “La Forêt” adlı çizgi romanın senaryosunun yazarıydı; Tiburce Oger ile birlikte hazırladığı bu iş, Brocéliande ormanına ilişkin efsaneyi yeniden ele alıyordu. 2007’de EuropaCorp tarafından yapımı üstlenilen Si j’étais toi’yi hayata geçirdi. Genişleyen sinemasal kimliğinin yanı sıra özel hayatında da dikkat çeken bağlar kurdu: Karine Silla ile evlendi ve bu birliktelikten üç çocuğu oldu; Iman (2 Mayıs 1999) ve 2003’te dünyaya gelen ikizleri Pablo ile Tess. Karine Silla ile Gérard Depardieu’nun birlikteliğinden doğan Roxanne Depardieu’nun da kayınpederi olan Pérez, kariyerinin başlangıcında Jacqueline Bisset ile daha sonra da Carla Bruni-Sarkozy ile yaşamını sürdürdü. 2009’da Kopenhag konferansı için yapılan kolektif çalışmada “Beds are burning” şarkısında yer aldı; 2010’da ise Virginie Ledoyen’la birlikte IKKS markasının müzlerinden biri olarak seçildi. Aile çevresinden gelen yaratıcı yönler de ona yakın biçimde anıldı: İsviçre’de yaşamaya devam eden kız kardeşi, orijinal şapkalar üretip pazarladı ve bu ürünler bir miktar başarı yakaladı. Biyografisinde, benzer şekilde özgün şapkaların üretim ve pazarlama tarafında da elde edilen bu tür ilginin altı çizilerek Pérez’in farklı bir kültürel üretim alanına uzandığı vurgulanır. Ayrıca 2012’de Chief Raoni’yi, Belo Monte Barajı’na karşı verdiği mücadelede alenen desteklediği belirtilir. Bilinen filmografisi içinde “Un jeu dangereux” da yer alan Vincent Pérez, eğitimden gelen disiplinini sinemadaki dönüşümlerle birleştirerek; oyunculuk, yönetmenlik ve senaristlik arasında kurduğu dengeyle öne çıkan çok yönlü bir sanatçı olarak anılır.